ari geir hauksson

Ég er búinn að komast að stórgóðu ráði fyrir fólk sem glímir við það vandamál að drekka bjór of hratt. Það sem gera þarf er að geyma bjórinn í ísskáp sem er nákvæmlega nógu kaldur til að frysta ekki bjórinn, en samt nógu kaldur til að bjórinn krapi þegar hann er opnaður.

Þetta gerir það að verkum að það er hreinlega ekki hægt að drekka bjórinn hraðar en nunnur gera á mánudögum (að því gefnu að nunnur drekki bjór á mánudögum*).

Síðasti mánudagur var um margt tiltölulega óviðburðaríkur dagur í minni tilvist, ég vaknaði (ámóta mörgum mínútum í seinna lagi og flesta aðra morgna, note-to-self: “fara fyrr að sofa”), fór í skólann, lærði ýmislegt nýtt, kom heim og hélt áfram að læra, hugsanlega slæddust svo meira að segja einhver húsverk þarna inn í á milli þess sem bækurnar voru barðar (augum).

En… þetta er ekki búið!

Dagurinn sami var nefnilega viðburðaríkur um margt líka (en það er annað mál hvort dagur getur yfir höfuð verið bæði viðburðaríkur og óviðburðaríkur, og enn annað mál hvort það er rétt að segja óviðburðaríkur í stað viðburðalítill). Því ætla ég að segja þér frá í orðum hér.

Ég prófaði nefnilega nú í fyrsta skipti á ævinni að fúlsa við utanlandsferð sem var búið að borga að fullu með hóteli og tilheyrandi. Hér er um að ræða skíðaferð til Austurríkis sem fjölskyldan leggur upp í nú næstkomandi laugardag. Vissulega hefði ég skemmt mér konunglega með stórfjölskyldunni, en að vandlega athuguðu máli var niðurstaðan sú að líklega myndi ég eyða öllum “frístundum”** úti í að læra og samt koma heim verandi ein taugahrúga fram á vor með allt á hælunum í náminu. Þetta er jú sögð erfiðasta verkfræðin sem ég er í… (hvort það er satt læt ég liggja á milli hluta. En fyrir utan hvernig geðheilsan hefði verið eftir að ég kæmi heim, þá hefði ég nú (á þessum tímapunkti) þurft að vera búinn með 4-5 fleiri skilaverkefni en ég er.

Annar hlutur sem gerði þennan einfalda mánudag merkilegan í mínum augum er að ég fór til augnlæknis.

Venjulega væri það að fara til augnlæknis ekkert sérstaklega merkilegt, en þetta skipti var merkilegt af þeim sökum að ég gekk út með “reseft” (veit ekki alveg hvaðan “reseft” = læknisvottorð er komið, en ætli það sé ekki bara komið úr ensku: “receipt = kvittun, blað”?) og mun loksins fá gleraugu!

Ástæðan fyrir þessu “loksins” hér að ofan er að þegar ég var ég-veit-ekki-hvað-lítill, var mér sagt að ég þyrfti pottþétt að fá gleraugu 15 eða 16 ára í síðasta lagi! En nú er sem sagt komið að því, ég er búinn að vera spígsporandi um í dag með ein af fjórum prufugleraugum (sem ég fékk lánuð í dag í Glerauganu) á nefinu, reynandi að meta hver þeirra mér líkar nógu vel við til að geta hugsað mér að hafa þau þar næstu árin!

Það var viss léttir að komast að ástæðunni fyrir því að ástæðunni fyrir því að lesúthaldið hefur nánast farið ofan í klósettið (þ.e. síðastliðið ár eða svo), en ástæðan er semsagt sú að ég er nærsýnn á öðru auganu en fjarsýnn á hinu! Hversu pirrandi er það!?!? (svona allavega án leiðréttandi gleraugna…)

Allavega, það eru góðar líkur á því að ég þurfi bæði lesgleraugu og dags-dagleg gleraugu! Vúff, sem þýðir að ekki nóg með að allt í einu þurfi ég gleraugu (sem ég á eflaust eftir að týna fljótlega, eða skemma eða eitthvað) heldur gæti ég þurft tvenn! Djísus!

Jæja, ertu ekki orðinn þreytt(ur)?!? Klukkan er orðin meira en 02:00 um nótt! Og þú bara að lesa eitthvað blogg! Jæja, þú ræður hvað þú gerir, ég er allavega farinn að sofa!

Bless og takk, og ekkert snakk!

* Ef þú ert ekki enn búinn að ná þessu, þá meina ég “mjöööög hægt”.

** Skilgreiningin á “frístundum” verður eiginlega að liggja á milli hluta í bili, það er allavega frekar erfitt að réttlæta það að til séu eitthvað annað “frístundir” í sólarhring sem gengur út á að sofa, borða góðan mat, drekka góð vín og afbragðs öl og skíða á frábærum keppnisskíðum í bestu brekkum heims! Þar af leiðir (út frá afstæðiskenningunni (minni)) að ef það eru bara til frábærar, góðar, afslappandi stundir í sólarhringnum hjá manni, þá hætta þær að kallast “frístundir”. Þetta er svipað eins og setningin gamalkunna að ef allir væru fjallmyndarlegir, þá væri enginn sérstaklega fjallmyndarlegur!

Já, þú last rétt, í dag er moldkafald. Þeir sem ekki þekkja það orð eru beðnir um að vinsamlegast lesa stórafþreyjandi grein á vísindavefnum um uppruna þess orðatiltækis að vera moldríkur. Kemur á daginn að það er hægt að nota þetta stórskemmtilega forskeyti við annað og meira merkilegt en að vera ríkur.

Af þessum sökum hef ég sett saman stutta málsgrein til að skýra notkun orða sem byrja á mold-:

“Sjæse, ég hafði ekkert betra í dag að gera í moldkafaldinu að ég ákvað bara í ljósi moldríkis míns að ég hefði efni á að fara á fyllerí á Nordica hótel. Það vildi ekki betur til en svo að ég varð moldfullur á skotstundu, endaði á Mónakó þar sem einhver Lalli (sem var líka moldfullur) gaf mér landa, sem ég held að hljóti að hafa verið gambri og veistu, það kæmi mér ekki á óvart að ég vaknaði bara moldblindur á morgun af þessum óbjóði.”*

Og ef einhver skyldi vera að velta því fyrir sér hvort til sé land sem á landamæri sín að Indlandi og Kína og deilir nafni með öllum öðrum hlutum sem kallaðir eru “Bhutan”, þá er líklega best að ég taki af allan vafa, slíkt land er nefnilega til og hefur meira að segja höfuðborg! Höfuðborgin heitir því gamalkunna nafni “Thimphu”. Af enn öðru, þá er ennþá fólk að hringja í mig leitandi að lögfræðiaðstoð hjá Jóni Eiríkssyni… öss!

*aðdáendur hreinnar íslensku vinsamlegast afsakið framgöngu mína í þessum pósti, slík hefur verið dusilmennskan að ef það jaðrar við að vera fyndið… Ætli það sé hægt að vera sviptur ríkisborgararétti út af grófu misboði við þjóðtungu sína?

Nei… Fylgifiskar!

Skellti mér þangað í dag og splæsti í sjóðheita súpu á kjentinum, fullt af brauði með, engin bið, aðeins 850 kjell á borðið takk fyrir!  Þetta var nú í fyrsta skipti sem ég varð þess heiðurs aðnjótandi að snæða á þessum forláta stað en ég varð alls ekki fyrir vonbrigðum, á þvert á móti von á að skella mér aftur hið snarasta.

En svona fyrir þá sem eru forvitnir að vita hvernig gengur með hjólið, þá eru allir nauðsynlegir varahlutir komnir í hús, utan einn (heilhveitis hraðamælir sem sýnir km/h en ekki mph, skrambfjárans kanar að þurfa að vitleysast alltaf hreint með þetta bjánakerfi sitt sem enginn kærir sig um!). Ég hófst handa við að byrja að pússa þetta dót upp í jólafríinu, komst nú svo sem ekkert sérlega langt með þennan gaffal sem ég hafði fest kaup á, hann reyndist snjáðari og slitnari en ráð gerðu fyrir. Til að sjæna þetta dót nota ég efni sem heitir Autosol og er einhver rótsterkur fjandi, ég held svei mér þá að jafnvel Bubbi gæti orðið “hæ” af því að þefa af þessu…

Jæja, nóg af skilaverkefnum í vikunni og jafnvel próf í lok hennar, hver veit?

Bless og takk og ekkert snakk.

PS. Svarið við gátunni hér að ofan er: “Ég veit! Hah!”

Heillaskeyti sendist á /dev/null…

Það er svo gott að vita til þess að fólki er ekki sama um mann. Ein helsta ástæðan fyrir því að ég hef ekki verið að blogga mikið að undanförnu er sú að ég er búinn að vera upptekinn við að lesa mig í gegnum umhyggjupósta (komment á þessa síðu) frá góðhjörtuðu fólki sem hefur áhyggjur af því að hugsanlega sé ég ekki að standa mig alveg sem skyldi í bólinu.

T.d. hann Rafael, ég þekki manninn ekki neitt, en hann gefur sér samt tíma til að skrifa mér línu og benda mér á hvernig ég geti nú gert aðeins betur við elskuna mína… Og ég þarf ekki einu sinni að leita að þessum lyfjum sem hann er að mæla með sjálfur! Hann er búinn að segjast myndu bara redda málunum og senda mér þetta heim að dyrum!! Það eina sem ég þarf að gera er bara að láta hann fá kreditkortanúmerið mitt og hann bara græjar þetta! Þvílík almennilegheit!!

Jæja, verð að skjótast í burtu núna…

…

…

… jæja, kominn aftur, vona að þú hafir ekki orðið þreytt(ur) á biðinni, ég var aðeins lengur í burtu en ég ætlaði, kannski svona þremur punktum of lengi.

En ég man það svo sem núna, það var ekkert meira sem ég ætlaði að segja, þannig að þú beiðst eiginlega bara til einskis, sorry!

Góða helgi!

… eða styttist í prófin.

Ekki margt (gott) um það að segja… fer í próf 10. des, 12. des, 13. des, frí á afmælinu mínu 14. des. svo síðasta próf 18. des., og þá er komið jólfarí! (eða jólafrí).

Allavega, steikt færsla hér á ferð, held ég hætti bara núna strax, áður en ég geri einhvern að fífli! En allavega, þessi hlýtur að vera hreinn sveinn!

Nú hefur hafist viðgerð á elskunni minni, þ.e. vélrænu elskunni minni, eða sko, hmm… gæti misskilist! Ég er sem sagt að tala um Honduna mína, hún er í lamasessi eftir að ég rann á hliðina á “Menningarnæturdegi” (getur maður sagt það?). Fyrir þá sem ekki nenna að skruna niður til að lesa færsluna sem ég skrifaði um það atvik og muna ekki hvernig það var þá rann ég á hliðina í hringtorgi (sem er víst “the-single-most-picked” aðferðin við að lenda í umferðaróhappi á mótorhjóli!) og stútaði framhlutanum á Hondunni (Honda Shadow 1984) og marðist svolítið á vinstri hliðinni.

Ég er búinn að vera að versla svolítið á eBay að undanförnu, tína til varahluti í hjólið og byrjaður að gera við það úti í skúr, mun þó líklegast ekki halda mikið áfram fyrr en í jólafríinu, ætla að reyna að vera kominn með flesta hlutina þá til að geta nú eitthvað gert við þetta, vonandi bara komið því á götuna þá! Vonandi get ég reyndar ekki hjólað þá því ég vil eiginlega frekar hafa jólasnjó en auðar götur um jólin!

Var líka að skrá mig á Facebook (loksins segja sumir) í vikunni, þannig að nú hef ég enn einn tímaþjófinn til að berjast við.

Jeij!

Það er allavega eitthvað til að hlakka til, þó það sé kannski svolítið langt þangað til, og að margra mati ótímabært að byrja hlakka til svona snemma, hvað þá að byrja að skreyta og jólast.

Mér er sama, ég er byrjaður að hlakka til og enginn skal stoppa mig! (ekki einu sinni Óskar)

Airwaves fór illa, fyrir þá sem lásu síðasta blogg og voru spenntir að vita hvort ég hefði komist út síðasta kvöldið, ég komst ekki, og er núna byrjaður að hlakka til næsta Airwaves, hlýtur að verða gaman þá =)

Þangað til verð ég líklega að láta mér nægja Fanfest Eve-online, sem er haldið í Laugardalshöll þessa dagana (nánar tiltekið byrjaði það á fimmtudag og klárast í kvöld með brjáluðu partíi). Ég fékk aukamiða í lokapartíið og hringdi í nokkra félaga mína, til að bjóða þeim að flippa svolítið og kíkja á nördapartý dauðans (ég meina: kommon, þetta er það næsta sem maður kemst því að fara á Star Trek Convention, og það á Íslandi í þokkabót!). Flestir sem ég hringdi í höfðu hreinlega bara ekki áhuga! Hvað er það?!?! “Kommon mar! Live a little!”* Hvar er eiginlega ævintýraþráin, maður spyr sig?!

Ég fór með bróður minn á skauta áðan, við vorum mættir eitthvað um 17:10, vitandi það að það lokaði klukkan 18:00. Maður hugsaði með sér: “Æi, skítt með það, þó það verði svolítið styttra en maður hefði viljað, þetta eru nú alveg 50 mínútur…”. En kjánalingarnir hjá þessari blessuðu Egilshöll nenna bara engan veginn að uppfæra heimasíðuna sína, þannig að leikurinn sem gerði að verkum að við þurftum að hætta 17:45 í stað 18:00 var hvergi sjáanlegur á síðunni! BAH! Mér var skapi næst að horfa á leikinn! Ok, ég viðurkenni að það er kannski ekki góð leið til að láta reiði sína bitna á Egilshöll, en mér varð það ljóst að ég hef aldrei farið á hokkí-leik á ævinni og langar svolítið að bara bæta þar úr! Einhver með?!?

Mér fannst frekar skondið þegar ég varð vitni að því í fyrsta skipti á Þjóðarbókhlöðunni að það var kölluð upp tilkynning, ávarpskonan hóf ræðu sína á: “Ágætu lánþegar…”, sem mér þótti skondið því ég var ekki að fá neitt lánað, það eina sem ég var að nota úr eigu safnsins var borðið sem ég sat við og stóllinn sem ég sat á. Ræðunni var þó greinilega beint til mín, því það sem konan átti við voru þeir sem voru viðstaddir, hún hefði kannski betur sagt: “Ágætu viðsteddingar…” eða “Ágætu lánþegar og borðaafnotarar…”

En svona talandi um blessuðu bókhlöðuna, þá er ansi margt sem mér þykir miður fara í rekstri og utanumhaldi fasteigna Háskóla Íslands, ég hugsa að ég taki eflaust til máls um vankanta á aðstöðu og skipulagi HÍ. Hver veit nema ég taki mig til að beri saman aðstöðuna og andrúmsloftið í HÍ við það í HR (og ég veit hvað ég syng í þeim efnum því ólíkt flestum sem fara eitthvað að rífa sig um HÍ vs. HR hef ég actually verið á báðum stöðum!!) Það verður þó að bíða betri póstar, best að hlunka sér í að klára stærðfræðigreiningarheimadæmin (vá langt orð). Tata!

Urrr, ég gæti verið úti að skemmta mér konunglega að sjá hin ýmsu bönd spila, en nei!

Hér sit ég á hitapoka og blogga um hvað það væri nú gaman að komast á Airwaves í dag eða á morgun, sem er eitthvað sem biturlega mun ekki verða að veruleika, þar sem síðasti aflestur á hitamælinn gaf 8 kommur! Ég leitaði út um allt að óvissunni á þessum hitamæli en gafst svo upp, nokkuð viss um að óvissan væri líklega ekki meiri en 8 kommur og ég gæti þar af leiðandi ekki talist hitalaus í dag og þar með löglegur á sprangi úti á morgun.

Ég er semsagt búinn að steinliggja heima hjá mér frá því á sunnudaginn með beinverki, ógleði, slæman hroll og allt að 39°C hita (í gær og fyrradag!). Og svo get ég bara þakkað Nezeril fyrir það að hafa ekki verið með stíflað nef í ofanálag.

Hmm, ég er nú reyndar búinn að vera að passa páfagauk að undanförnu, hver veit nema ég sé bara með fuglaflensuna?

Ég missti af báðum miðmisserisprófunum (sem voru í Merkjum & kerfum og Eðlisfræði 1V) og eins og dagurinn í dag er búinn að vera slappur, þá horfði ég á Liechtenstein bókstaflega rúlla yfir landsliðið okkar í fótbolta!

Í Liechtenstein búa 35.000 manns, á Íslandi búa 300.000 manns. Sé eingöngu miðað við höfðatölu, þá ættum við að skora ríflega 8 og hálft mark fyrir hvert mark sem Liechtensteinar* skora! Þetta var ekki raunin í leiknum í kvöld, nema að Íslendingar hafi skorað (tæplega) 26 mörk á síðustu 5 mínútunum (þá hætti ég að horfa). Mér varð hugsað til þess horfandi á þennan leik í dag (varnarleikur Íslendinga dugði að minnsta kosti ekki til að halda huga mínum við efnið) að á meðan leikurinn okkar var í gangi, þá var einnig leikur í gangi hjá gríska landsliðinu. Það væri kannski ekki í frásögur færandi nema að dómarinn sem dæmdi okkar leik var frá Grikklandi.

Nú er það þannig að stundum geta lið hagnast á gengi annarra liða, þ.e. eitt lið kemst áfram því liðinu sem hefði annars komist áfram gekk svo illa í síðasta leiknum sínum. Þar af leiðandi þarf að passa uppá að dómarar lands A sem hefur hagsmuna að gæta í leik landa B gegn C, dæmi ekki leikinn milli B og C, því þá myndi dómarinn hugsanlega reyna að hagræða leik landa B og C, þannig að land A kæmist áfram.

Því langar mig að leggja þetta fram, því ekki að hætta bara með íslenska landsliðið í knattspyrnu, og einbeita okkur að því að framleiða heimsklassa dómara! Dómararnir okkar gætu bara dæmt alla leiki í heiminum, án hagsmunaárekstra, við íslenska þjóðin gætum hætt að horfa uppá flengingar á flengingar ofan á þessu blessaða landsliði okkar og allir yrðu sáttir. Ekki satt? Ég er byrjaður á skrifa KSÍ bréf um málið, mun líklegast leita til ykkar lesendanna fyrir undirskriftalistann sem þarf víst að fylgja, so stay tuned!

Sjitt hvað mér finnst líka fyndið hjá Daily Show að gera sérfrétt um “brottkvaðningu íslenska hersins”. Þeir hljóta náttúrlega að vera mestu snillingar í geimi. Við Herdísi langar mig svo að segja: “Velkomin heim elsku Herdís mín!” (verð reyndar að minnast á að mér finnst frekar fyndið að holdgervingur íslenska hersins sé kona sé nefnist “Herdís” =)

*hvað kallar maður fólk frá Lichtenstein? -menn/-búa/-a/-era?

Jæja, þá er maður einu sinni sem oftar staddur hér í Öskju (Náttúrufræðihúsinu sem Finnur Þór bjó til hérna um árið), fátt annað hægt þegar miðmisserispróf eru á næsta leyti (fyrir HR-inga sem lesa þetta, þá eru miðmisserispróf það sama og miðannarpróf).

Í næstu viku fer ég í próf í Eðlisfræði 1V og Merkjum & kerfum. Merki & kerfi verður eitthvað hressilegt held ég, það er annar af 2. árs kúrsunum sem ég er í þessa önnina, dreifingin er þannig að af þessum 5 kúrsum sem ég er í eru tveir 1. árs kúrsar (Eðlisfræði 1V og Stærðfræðigreining 1B sem ég fékk ekki metna frá HR), tveir 2. árs kúrsar (Mælitækni og Merki & kerfi) og einn 3. árs kúrs (Fjarskiptaverkfræði).

Októberfest var bara ansi hress í gær; kannski jafnvel pínulítið of hress sé tekið mið af takmörkuðum hressleika dagsins í dag. Það er nánast enginn hér að læra (þá er ég ekki að meina að það séu allir að gera eitthvað annað eins og ég, heldur að það eru frekar fáir hér). Það var engin smá bleyta inni í þessu stóra tjaldi í gær, ég dauðsá eftir því að hafa farið í nýju Asics-skónum mínum, því þegar ég kom heim voru þeir eitt svað!

Jæja, best að fara að eðla sig aðeins.